-
1 refugium
refuge -
2 cōnfugium
cōnfugium ī, n [com-+2 FVG-], a place of refuge, refuge, shelter, O.* * *sanctuary, refuge, place of refuge; shelter (L+S) -
3 confugio
con-fŭgĭo, fūgi, 3, v. n., to flee to for refuge or succor, take refuge in or with (class. in prose and poetry).I.Prop.:II.ad me nocte primā domum,
Ter. Hec. 5, 3, 25; cf.:ad aliquem,
Cic. Off. 2, 12, 41; id. Tusc. 5, 2, 5; Verg. A. 1, 666; Nep. Them. 8, 3; id. Iphicr. 3, 2:huc,
Ter. Hec. 3, 3, 24:in naves,
Caes. B. C. 3, 9:in arcem,
Curt. 3, 1, 6; 9, 8, 12:in aram,
Cic. Tusc. 1, 35, 85; cf.:ad aram,
Ov. Tr. 5, 2, 44:Peliae ad limina supplex,
id. M. 7, 299:ad ipsos deos,
id. ib. 8, 688: ad fana deorum, Gai Inst. 1, 53; Dig. 1, 6, 2:ad vestras manus. ad vestra arma,
Curt. 6, 9, 24:Phylen,
Nep. Thras. 2, 1:Perusiam,
Suet. Aug. 14.—Trop., to take refuge in, have recourse to (esp. freq. in Cic.):ad opem judicum,
Cic. Font. 11, 23; cf.:ad florentes Etruscorum opes,
Liv. 1, 2, 3:ad meam fidem,
Cic. Div. in Caecil. 4, 11:ad clementiam tuam,
id. Lig. 10, 30:ad preces,
Quint. 6, 1, 4; 11, 3, 63; Plin. Ep. 8, 19, 1:ad artes patrias,
Ov. F. 1, 572 al.:cujus (philosophiae) in sinum,
Cic. Tusc. 5, 2, 5:in tuam fidem, veritatem, misericordiam,
id. Quint. 2, 10:quasi ad aram in exsilium,
id. Caecin. 34, 100: neque tu scilicet Eo nunc confugies: Quid mea, etc.? to take refuge, i. e. excuse yourself with, Ter. Heaut. 4, 5, 45; cf.:an illuc confugies,
Cic. Verr. 2, 3, 83, § 191:Epicurus confugit illuc, ut neget, etc.,
id. Fin. 2, 9, 28:habebam quo confugerem, ubi conquiescerem,
id. Fam. 4, 6, 2:confugiet ad imprudentiam, stultitiam, adulescentiam,
Auct. Her. 2, 3, 5.— Impers.:confugitur aliquo,
Lact. Inst. Div. 1, 2, 9; id. Mort. Persec. 33, 5. -
4 refugium
I.Lit. (not in Cic.).A.Abstr.:B.ad naves,
Front. Strat. 1, 11 fin. — In plur.:portas refugiis profugorum aperuere,
Just. 11, 4, 9. —Concr., a place of refuge, a refuge:II.silvae tutius dedere refugium,
Liv. 9, 37:refugium abscondendi causā servo praestare,
Dig. 11, 3, 1, § 2.—In plur., Front. Strat. 1, 3 fin.:refugia aperire,
Dig. 7, 1, 13, § 7:quos refugia montium receperunt,
Just. 2, 6, 11.—Trop., a refuge: regum, populorum, nationum portus erat et refugium senatus, * Cic. Off. 2, 8, 26; Suet. Tib. 35:Dominus refugium pauperi,
Vulg. Psa. 9, 9.—In plur.:refugia salutis,
Just. 14, 2, 8. -
5 arx
arx arcis (plur. only nom. and acc.), f [ARC-], a castle, citadel, fortress, stronghold: (montem) murus arcem efficit, Cs.: munire arcem: arcem tradunt, N.: hostium, L. — In Rome, prop., the southwest summit of the Capitoline hill; in gen., the Capitoline hill, the Capitol: arcem habere, L.: de arce captā nuntii, L.; where auguries were taken: deductus in arcem, L.; often with Capitolium, C.—Plur., of the seven hills of Rome: beatae, H. — Poet.: me in arcem ex urbe removi, refuge (i. e. his villa), H. — Prov.: arcem facere e cloacā, a mountain of a molehill.—Poet.: summā in arce, at the very top, O.: Parnasi, O.: Quae pater ut summā vidit Saturnius arce, O.: caeli quibus adnuis arcem, V.: Dexterā sacras iaculatus arces, H.—Fig., a protection, refuge, bulwark: omnium gentium: arces libertatis tuendae, L.: caput atque arcem totius belli, head and front, L.: legis.* * *citadel, stronghold, city; height, hilltop; Capitoline hill; defense, refuge -
6 portus
portus ūs, m [1 PAR-], a harbor, haven, port: in Graeciae portūs: portu solvere, sail from port: ex portu exire, Cs.: portūs linquere, V.: portum petere, enter: tenere, reach: occupare, H.: in portum se recipere, Cs.: in portu operam dare, to be an officer of the customs: neque ex portu vectigal conservari potest, the revenue from customs.— Prov.: in portu navigo, i. e. am out of danger, T.: in portu esse.—Poet.: Per septem Nilus portūs emissus in aequor, i. e. mouths, O.—Fig., a place of refuge, haven, asylum, retreat: portus corporis, Enn. ap. C.: se in philosophiae portum conferre: nationum portus erat senatus: omnis in limine portus, i. e. security is at hand, V.: Vos eritis nostrae portus et ara fugae, O.* * *port, harbor; refuge, haven, place of refuge -
7 receptāculum
receptāculum ī, n [recepto], a place of deposit, reservoir, magazine, receptacle: cibi et potionis (alvus): frugibus, Ta.: omnium purgamentorum urbis, L.— A place of refuge, lurking-place, shelter, retreat: nisi illud receptaculum classibus nostris pateret: pro receptaculo turrim facere, Cs.: castella diruit, ne receptaculo hostibus essent, L.: praedonum receptacula sustulit: oppidum receptaculum praedae, a hiding-place: adversae pugnae, refuge from defeat, L.: exsulum, Cu.: (mors) aeternum nihil sentiendi receptaculum.* * *receptacle; place of refuge, shelter -
8 refugium
refugium ī, n [re+2 FVG-], a recourse, place of refuge, refuge: tutius, L.—Fig.: nationum portus et refugium senatus.* * * -
9 āra
āra ae, f [AS-], a structure for sacrifice, altar: ex arā sume verbenas, T.: dicata, L. — Esp., of altars to the Penates, in the impluvia, while the Lares had a focus in the atrium; hence, arae et foci, hearth and home, altars and fires: regis arae focique: de vestris aris ac focis decernite: pro aris atque focis suis cernere, S.—Supplicants fled to the altars for protection: cum in aram confugisset: eo ille confugit in arāque consedit, N. — An oath was confirmed by laying the hand on the altar: qui si aram tenens iuraret, crederet nemo: iurandae tuum per nomen arae, H.: Tango aras, et numina testor, V. — Fig., protection, refuge, shelter: aram tibi parare, T.: ad aram legum tonfugere: ara sepulchri, a funeral pile, V.: sepulchrales arae, O. — The Altar (a constellation): pressa, i. e. low in the south, O. — A monument: ara virtutis.* * *altar, structure for sacrifice, pyre; sanctuary; home; refuge, shelter -
10 asȳlum
asȳlum ī, n, ἄσυλον, a place of refuge, sanctuary, asylum: templa, quae asyla Graeci vocant, L.: in illud asylum confugere: Iunonis, V.: asylum aperire, L.: statuere, Ta.* * *place of refuge, asylum, sanctuary; place for relaxation/recuperation, retreat -
11 castellum
castellum ī, n dim. [castrum], a castle, fort, citadel, fortress, stronghold: crebra, Cs.: castellis ab ingressione propulsari: multa capere, S.: montana castella, V.: castella communit, towers (on a wall), Cs.: castella facta, posts (for guards), Cs.— Poet.: Norica Castella in tumulis, i. e. mountain homes, V.—Fig., a shelter, stronghold, defence, refuge: latrocinii: castellum omnium scelerum, L.* * *redoubt, fortress, stronghold, fortified settlement, refuge; garrison, citadel; structure in which water from aqueduct is collected for distribution, reservoir town, village; (medieval) -
12 cōn-fugiō
cōn-fugiō fūgī, —, ere, to flee, take refuge, run for succor: domum, T.: ad te, V.: ad aram in exsilium: Phylen, N.: in naves, Cs.: ad limina supplex, O. — Fig., to take refuge, have recourse, resort: ad vim: ad Etruscorum opes, L.: ad meam fidem: ab iure ad ferrum, appeal: illuc, ut neget, etc.: habebam quo confugerem. -
13 per-fugiō
per-fugiō fūgī, —, ere, to flee for refuge: per tramites occulte in Galliam, S.: ad Porsinnam, L.: Corinthum, N.—To go over, desert: a Pompeio ad Caesarem, Cs.—Fig., to take refuge: in fidem Aetolorum, L. -
14 perfugium
-
15 re-fugiō
re-fugiō fūgī, —, ere, to flee back, flee for safety, run from, run away, flee, escape, take refuge, avoid, shun: qui refugerant, the refugees, Cs.: subsidia armatorum simulato pavore refugerunt, took to flight, L.: Audiit sonum, et tremefacta refugit, V.: ex castris in montem, Cs.: ex cursu ad Philippum, L.: admissis equis ad suos refugerunt, Cs.: in maiorem arcem, took refuge, L.: Syracusas: impetum Antiochi ceterorumque tela: non modo id refugisti, avoided: Attollentem iras (anguem), V.: (Cupido) refugit te, H.: nec Polyhymnia refugit tendere barbiton, refuses, H.: nec te (amnis) transire refugi, O.—Of things, to shrink back, flee, move away, turn back: refugiat timido sanguen, Enn. ap. C.: (sol) ubi medio refugerit orbe, shrinks from sight, V.: refugere oculi, C. poët.: quo pridie refugisset (mare), Cu.—Of places, to run back, fall back, recede: refugit ab litore templum, V.: ex oculis visa refugit humus, vanishes, O.—Fig., to flee, turn away, be averse, avoid, shun: animus meminisse horret luctuque refugit, has avoided the recollection because of grief, V.: refugit animus eaque dicere reformidat: ne recordatione mei casūs a consiliis fortibus refugiatis: a dicendo: Foeda ministeria, V.: iurgia, H.: opus, O. -
16 respectus
respectus ūs, m [re-+SPEC-], a looking back, looking about: fugientibus miserabilem respectum incendiorum fore, the view behind them: sine respectu pugnabant, L.— A refuge, retreat, resort, asylum: ex acie respectum habere: ad Romanos, L.: omnium rerum praeterquam victoriae, L.—Fig., respect, regard, consideration: respectum ad senatum habere: equitum, L.: respectu rerum privatarum vioit, by attention to private interests, L.: sine respectu maiestatis, L.: Respectu mei, for my sake, O.: fabulae, Ph.* * *looking back (at); refuge, regard, consideration (for) -
17 suffugium
suffugium ī, n [2 FVG-], a refuge, shelter, covert: id plurimis suffugium erat, Cu.: propinqua suffugia, Ta.: specūs hiemi, Ta.: ferarum imbriumque, Ta.* * *shelter; place of refuge -
18 confugio
confugere, confugi, confugitus V INTRANSflee (for refuge/safety/protection); take refuge; have recourse/appeal to -
19 concurro
con-curro, curri, cursum, 3 ( perf. redupl. concucurrit, Flor. 4, 2, 33 Duker N. cr.: concucurrisse, Cato ap. Prisc. p. 901 P., and Suet. Caes. 15; cf. Liv. 1, 12 Oud., and Ind. Flor. s. h. v. Duker), v. n.I.To run together (of several persons), to come or assemble together in multitudes, to rush or flock together in crowds (very freq., and class.).A.Prop.1.Absol.:2.tota Italia concurret,
Cic. Q. Fr. 1, 2, 5, § 16: video hac tempestate concurrisse omnis adversarios, Cato ap. Prisc. 10, p. 901 P.:concurrunt jussu meo plures uno tempore librarii,
Cic. Agr. 2, 5, 13:cum omnes, ut mos est, concurrerent,
id. Verr. 2, 5, 26, § 65:licet concurrant omnes plebei philosophi, nihil tam eleganter explicabunt, etc.,
unite, id. Tusc. 1, 23, 55:multi concurrerant,
Nep. Dion, 10, 1; Sall. J. 60, 6:concurrite, concurrite, cives,
Val. Max. 4, 1, 12.— Impers.: contionem inprimis advocari jubet;summā cum expectatione concurritur,
Cic. Leg. 2, 5, 13.—Designating the place from which, or the place or purpose to or for which:* b.non solum qui in urbe erant, sed etiam undique ex agris concurrerunt,
Nep. Pelop. 3, 3:undique gentes,
Luc. 3, 321:concurrunt laeti mi obviam cupedinarii omnes,
Ter. Eun. 2, 2, 25: ad hos (sc. Druides) magnus adulescentium numerus disciplinae causā concurrit, Caes. B. G. 6, 13; cf. Quint. 1, 2, 16:ad eum magnae copiae,
Sall. C. 56, 5:ad eum homines omnium ordirum corruptissimi,
id. H. 1, 48, 7 Dietsch:ad curiam,
Cic. Rab. Post. 7, 18 (corresp. to convolare ad Rostra); Liv. 4, 60, 1; Suet. Tit. 11:domum tuam cuncta civitas,
Cic. Verr. 2, 1, 31, § 80:ad arma milites,
Caes. B. G. 3, 22 fin.; so id. ib. 5, 39 fin.:ad non dubiam mortem,
Cic. Tusc. 1, 37, 89:ad auxilium sociae,
Luc. 3, 663:signum dedit, ut ad me restituendum Romam concurrerent,
Cic. Mil. 15, 39:omnes concurrerunt ad Perdiccam opprimendum,
united together, Nep. Eum. 3, 1; id. Phoc. 2, 5:ad aliquem audiendum,
Suet. Caes. 32. — Impers.:concurritur undique ad commune incendium restinguendum,
Cic. Phil. 10, 10, 21:concurrendum ad curiam putare,
id. Rab. Post. 7, 18:cum ad arma concurri oporteret,
Caes. B. G. 2, 20:ex proximis castellis eo concursum est,
id. ib. 2, 33:concursum ad curiam esse,
Liv. 4, 60, 1: Suet. Calig. 6; Quint. 1, 2, 16.—Poet., to run in attendance upon, to accompany:B.est quibus Eleae concurrit palma quadrigae, as it were,
follows him on foot, accompanies, Prop. 3, 9 (4, 8), 17.—Trop. = confugere, to run for refuge or help, to take refuge (rare):2.ad C. Aquilium,
Cic. Quint. 16, 53 B. and K.:nulla sedes, quo concurrant,
Cic. Att. 8, 3, 4:ne darem perditis civibus hominem, quo concurrerent,
id. Ep. ad Brut. 2, 2, 3:interea servitia repudiabat (Catilina), opibus conjurationis fretus,
Sall. C. 56, 5; Just. 19, 1, 9.—Of words, as under military command:II.ante enim circumscribitur mente sententia confestimque verba concurrunt, quae mens eadem... statim dimittit, ut suo quodque loco respondeat,
Cic. Or. 59, 200.—To run upon one another, to meet or dash together (class.).A.Of corporeal objects.1.In gen.:2.concurrunt nubes ventis,
Lucr. 6, 97; cf. id. 6, 116:ne prorae concurrerent,
Liv. 37, 30, 4 (al. prorā; cf. Weissenb. ad loc.); cf. id. 44, 42, 5; Luc. 3, 663:mediis concurrere in undis (montes, viz., the Symplegades),
Ov. M. 7, 62; cf. id. Am. 2, 11, 3:concurrere montes duo inter se,
Plin. 2, 83, 85, § 199: actor cum stetit in scaenā, concurrit dextera laevae (viz., in applauding), Hor. Ep. 2, 1, 205:labra concurrunt,
draw together, close, Sen. Ep. 11, 2: os concurrit, id. Ira, 3, 15, 1; id. Ben. 2, 1, 3:os,
Quint. 10, 7, 8; 11, 3, 121.— Transf., of letters and words:aspere concurrunt litterae,
Cic. de Or. 3, 43, 172 (opp. diduci); so id. Or. 45, 154.—Hence,In partic., milit. t. t., to rush together in hostility, to engage in combat, to join battle, to fight (most freq. in the histt.); constr. inter se, cum aliquo, adversus, in, contra aliquem, alicui, and absol.(α).Inter se:(β).concurrunt equites inter se,
Caes. B. C. 2, 25; so Liv. 26, 51, 4; 29, 18, 10; Suet. Oth. 12; Verg. G. 1, 489; id. A. 10, 436.—Cum aliquo:(γ).cum hoc concurrit ipse Eumenes,
Nep. Eum. 4, 1; so Liv. 8, 8, 15; Vell. 2, 70, 1; Suet. Oth. 10; Ov. M. 13, 87.—Adversus, in, or contra aliquem:(δ).recenti milite adversus fessos longo itinere concurrerat,
Liv. 35, 1, 6 Weissenb. ad loc.:in aliquem,
Sall. J. 97, 4; Just. 4, 1, 10: equites contra tantam multitudinem audacissime concurrunt, run upon, against, etc., Auct. B. Afr. 6.—Alicui (freq. in the poets):(ε).audet viris concurrere virgo,
Verg. A. 1, 493; 10, 8; Ov. M. 5, 89; 12, 595 al.:quibus (equitibus) cum inpigre, Numidae concurrissent,
Liv. 24, 15, 7 Weissenb. ad loc.—Absol.: repente Antonius in aciem suas copias de vico produxit et sine morā concurrit, Galb. ap. Cic. Fam. 10, 30, 3:b.cum infestis signis concurrunt,
Sall. C. 60, 2; so Liv. 6, 7, 6; 8, 7, 9 al.; Tac. A. 6, 35; id. H. 2, 42; Suet. Claud. 21:ex insidiis,
Liv. 9, 25, 8; 2, 11, 9:mutuis vulneribus,
Sen. Suas. 7, 14.— Impers. pass.:ubi propius ventum est, utrimque magno clamore concurritur,
Sall. J. 53, 2; so Liv. 10, 40, 13; Hor. S. 1, 1, 7.— Transf.:adversus has concurrentis belli minas, legati vallum murosque firmabant,
Tac. H. 4, 22 init. —Not in war; in the jurists, to make the same claim, enter into competition with:c.si non sit, qui ei concurrat, habeat solus bonorum possessionem,
Dig. 37, 1, 2:in hereditatem fratri concurrere,
ib. 5, 2, 16:in pignus,
ib. 20, 4, 7: in pignore, ib.—Trop. (rare): in tantā causarum varietate cum alia colligantur vel ipsa inter se concurrant, vel in diversum ambiguitate ducantur, Quint. 12, 2, 15:B.cum dolore,
Sen. Cons. ad Helv. 2:concurrit illinc publica, hinc regis salus,
Sen. Oedip. 830.—Of abstract objects (occurrences, circumstances, points of time, etc.), to meet, concur, fall out at the same time, happen:2.multa concurrunt simul,
Ter. And. 3, 2, 31; so,concurrunt multae opiniones,
id. Heaut. 2, 2, 3:tot verisimilia,
id. Ad. 4, 4, 19:res contrariae,
Cic. Fin. 5, 10, 28:ista casu,
id. Div. 2, 68, 141:quae ut concurrant omnia, optabile est,
id. Off. 1, 14, 45:saepe concurrunt aliquorum bene de me meritorum inter ipsos contentiones,
id. Planc. 32, 78:si quid tale accidisset, ut non concurrerent nomina,
that the reciprocal accounts do not meet, become due on the same day, id. Att. 16, 3, 5; cf.:sponsalia in idem tempus,
Dig. 3, 2, 13:concurrit actio legis Aquiliae et injuriarum,
to have place together, to be coincident, ib. 9, 2, 5.—Pregn., to accord, agree with (in jurid. Lat.):concurrit cum veritate,
Dig. 29, 2, 30:cum summā,
ib. 29, 30, 53. -
20 confugium
confŭgĭum, ii, n. [confugio], a place of refuge, a refuge, shelter ( poet. and rare), Ov. Tr. 4, 5, 6; 5, 6, 2; Stat. Th. 12, 504.
См. также в других словарях:
refuge — [ r(ə)fyʒ ] n. m. • 1120; lat. refugium 1 ♦ (Personnes) Vx Soutien, sauveur. « Ce Dieu, depuis longtemps votre unique refuge » (Racine). 2 ♦ (1160 ) Mod. Lieu où l on se retire pour échapper à un danger ou à un désagrément, pour se mettre en… … Encyclopédie Universelle
Refuge Vallot — Le refuge Vallot et l arête sommitale du mont Blanc Altitude 4 362 m Massif Massif du Mont Blanc Pays … Wikipédia en Français
Refuge de Prariond — Refuge du Prariond Refuge du Prariond Refuge du Prariond l été Altitude 2 324 m Massif Massif de la Vanoise Pays … Wikipédia en Français
Refuge de l'Aigle — Vue sur le refuge de l Aigle Altitude 3 450 m Massif Massif des Écrins Pays … Wikipédia en Français
Refuge des Cosmiques — Vue du refuge des Cosmiques Altitude 3 613 m Massif Massif du Mont Blanc Pays … Wikipédia en Français
Refuge du Prariond — l été Altitude 2 324 m Massif Massif de la Vanoise Pays … Wikipédia en Français
Refuge du Goûter — Image de synthèse du futur refuge du Goûter. Altitude 3 817 m Massif Massif du Mont Blanc Pays … Wikipédia en Français
Refuge Adèle Planchard — Vue du refuge Altitude 3 169 m Massif Massif des Écrins Pays … Wikipédia en Français
Refuge du Maupas — Le refuge avec le cirque des Crabioules et le Grand Quayrat en arrière plan. Altitude 2 571 m Massif Pyrénées … Wikipédia en Français
Refuge Albert 1er — Refuge Albert Ier Mont Blanc vu du chemin du refuge Albert Ier Altitude 2 706 m Massif … Wikipédia en Français
Refuge Albert premier — Refuge Albert 1er Refuge Albert Ier Mont Blanc vu du chemin du refuge Albert Ier Altitude 2 706 m Massif … Wikipédia en Français